Ontmoeting met Michel Marie en Gérard Fargier, twee gepensioneerde inwoners van Luc-sur-mer die hun tijd besteden aan de vereniging Les Sabots de l’Espoir.

De twee vrienden zijn pleegouders in Normandië om dieren in nood of mishandeld te helpen. Ze knuffelen ze, geven ze te eten en praten tegen ze. Door hun geduld en dagelijkse verzorging slagen zij erin hen hun zin in het leven en hun vertrouwen in de mens terug te geven.

Portret door Nathalie

Het was 16 juli… op een prachtige zonnige dag, ben ik hier in Luc-sur-mer om wat foto’s te nemen.

Ik loop naar het schaduwrijke pad van de Capricieuse op de parkeerplaats bij de uitgang van Douvres-la-Délivrande in de richting van Luc-sur-mer.

Ik wandel graag langs dit beekje dat door deze groene vallei van 33 hectare stroomt, op een steenworp afstand van het strand van Luc-sur-mer. Het is alsof je op het platteland bent !

Hier is geen geluid van automotoren, maar het gezang van vogels en het geblaat van grazende schapen.

Nathalie

Iets verderop staan een ezel en paarden in de schaduw van de bomen. Toen ik foto’s van de paarden zag nemen, riep een man naar me en vroeg:

  • Bent u van de pers?
  • Nee, ik werk bij het toeristenbureau.

Er ontstond een discussie en hij nodigde mij uit om door de houten omheining te gaan die te zien is vanaf de Chemin du Vallon. Ik aanvaard het voorstel en waag me over het veld… Ik had laarzen moeten nemen!

Hoewel ik een bordje “Les Sabots de l’Espoir” had gezien, had ik niet verwacht een stukje paradijs aan te treffen : vredige dieren, wilde bloemen, een kleine vlooienmarkt

Uiteindelijk stelde hij zich voor en zei me dat hij Michel Marie heette.

Hij komt uit Luc-sur-mer en is een pleeggezin voor dieren in nood uit Normandië en elders.

Hij komt hier al 7 jaar elke dag met Gérard, zijn gepensioneerde vriend, om te zorgen voor pony’s, paarden en geiten die zij redden van verlaten of mishandeld te worden.

Zij kochten in 2008 een stuk grond van 1 hectare om hen te huisvesten, een echte Ark van Noach !

Zo heeft hij me aan Pompon voorgesteld. Het is een ezel die de mascotte van deze vereniging is geworden!

Pompon, die ons ziet praten, loopt naar ons toe om hallo te zeggen. We voelen dat hij zo liefdevol is met zijn redders dat het erg ontroerend is. Ontroerd, ga ik verder en zie ik 2 kinderen spelen. Zij zijn de laatsten die in deze Ark van Noach aankomen.

Wat zijn ze schattig !

De dagelijkse gang van zaken is duur en daarom leggen deze heren mij uit dat er een groentetuin wordt aangelegd om het fruit en de groenten te verkopen ten bate van de vereniging.

Hetzelfde geldt voor de vlooienmarkt die binnen en buiten is uitgestald.

Het is de vrijgevigheid van de inwoners of toeristen die de aankoop van hooi en diergeneeskundige kosten mogelijk maakt.

Ongeveer dertig vrijwilligers komen ook regelmatig om hen te helpen.

Alles wat hier wordt ondernomen, staat in het teken van de dierenzaak en het welzijn van de geadopteerde dieren.

Ik ben gecharmeerd van deze oase van rust, die je elke dag kunt bezoeken.

Dit is een geweldig idee om Luc-sur-mer te ontdekken, of u nu uit Normandië komt of op doorreis bent !

Toegang :

Les sabots de l’Espoir

Afslag Luc-sur-mer op de D83 richting Douvres-la-Délivrande. Rij langs het afvalverwerkingscentrum.

Parkeren bij het stopbord, op de kruising met de rue Abel Lemarchand.

U kunt ook binnenkomen via de groene laan van de Vallon de la Capricieuse.

0033 (0)6 98 51 37 17

Vervolg uw wandeling in de Vallon de la Capricieuse naar het strand van Luc-sur-mer :

Deel :

Begin van pagina